Wiewiórka pospolita, wiewiórka ruda (Sciurus vulgaris) – gatunek gryzonia z rodziny wiewiórkowatych. Występuje w Europie i Azji. Jest pospolita na terenie całej Polski. Zamieszkuje lasy liściaste i iglastye, a także parki i zadrzewienia. Osiąga dłg. ciała 19-23 cm i ogona 15–20 cm, waga 250–340 g. Jest typowym zwierzęciem nadrzewnym. Grzbiet ubarwiony ma na kolor od rudego do ciemnobrązowego, spód ciała jest biały. Wiewiórki żyjące w Karpatach i Sudetach mają umaszczenie ciemniejsze – ciemnobrązowe. W zimie wszystkie wiewiórki zmieniają ubarwienie na popielate (szata zimowa).W dziupli ma swoje zapasy, zamieszkuje gniazda ptaków lub buduje je sama. Gniazda te buduje w koronach drzew, zwykle w rozwidleniu gałęzi. Buduje je z trawy i drobnych gałązek i wyściela mchami. Długi, puszysty ogon odgrywa ważną rolę podczas skoków – stabilizuje kierunek lotu. Jest wszystkożerna. Gromadzi zapasy żywności, np. zakopując nasiona – przyczynia się w ten sposób do rozsiewu nasion drzew. Samica rodzi w jednym miocie od 2 do 7 młodych. W ciągu roku wydaje zwykle 2–3 mioty. Wiewiórka żyje na wolności ok. 5 lat. W Polsce podlega całkowitej ochronie.

Nakład: 200 z 4000szt

Projekt:Grzegorz Lassota/Justyna Jaśkowiak